Wiosna idzie chyba, czyli wykąpała się matka sterana

Ano chyba, bo niby ciepło, a ciągle rozebrać się nie można.
Za to żonkile w pełni przed domem rozkwitły jak szalone!

A ja wczoraj na modłę burżuazyjną wzięłam gorącą kąpiel. Taką z olejkiem, z maseczką na paszczy i kwietniowym numerem Red do poczytania. Niby nic, ale to mój pierwszy raz od...30 lipca 2009;)
Wówczas zanurzyłam się, by przyśpieszyć poród (co jak wiadomo, nic nie dało), wczoraj zaś, by się zrelaksować, wyluzować i odnowić. Zrelaksowałam się niewątpliwie, wyluzowałam też godziwie, no a czy odnowiłam? Nie wiem, ciężko coś stwierdzić poza worami pod oczyma i ogólnie pojętym zmęczonym obliczem Matki-Polki. Ale czułam się zdecydowanie lepiej i zastanowiłam nawet na dłużej, dlaczego nie robię tego częściej? Przecież czas i tak mi ucieka bezlitośnie, śpię i tak zbyt mało, za wodę płacę ryczałtem, wiec...?
Postanowienie noworoczne (z małym poślizgiem, ale zawsze coś): częściej brać kąpiele relaksacyjne! Prysznic codzienny się nie liczy.

Za to Pawła pogięło znów i to dosłownie. Wrócił wcześniej z pracy cały zbolały i zgięty-znów mu coś strzeliło czy trzasnęło w plecach, znów było poszukiwanie plastrów i maści rozgrzewających. A już myślałam ze po zeszłotygodniowym masażu i akupunturze u Chinki mu przeszło!
Tylko teraz jak przekonać faceta, żeby do lekarza poszedł?

Zadałam sobie lektury na najbliższą przyszłość:
-"Why love matters" i
-"Rozwój psychiczny dziecka".
A teraz czas przewertować Amazon....

Mamo, mamo....

Nina mówi. Dużo, bardzo dużo. Powtarza najlepiej jak potrafi słowa, które usłyszy, które jakoś jej pasują i są jej potrzebne, zapamiętuje nowe i potrafi użyć w odpowiednich okolicznościach. Ostatnim takim wokabularnym nabytkiem stosowanym rzekłabym, nadmiernie, jest fraza: "nie kcie". Oznacza to oczywiście "nie chcę_, i pojawia się przy jedzeniu, zmienianiu pieluchy, przemieszczaniu się w miejsca w danym momencie mało atrakcyjne, etc. Jednocześnie zdumiewa mnie stanowczość, z jaką ową frazę Nina stosuje. Nie od niechcenia, nie przypadkowo, zawsze w odpowiednich sytuacjach.
Niesamowite, jak to małe stworzenie rozkwita, z każdym dniem.
I niesamowite jest to, jak bardzo tęsknię każdego wieczoru-mimo dosłownego padania na twarz-za tym porannym "Mamo, mamo!" dobiegającym z jej pokoju, gdy już pogada z Sową, Paco, Lolą, Puchatkiem, Miffy, Kają i kto tam jeszcze z nią sypia:)